آدم به جرم خوردن گندم
با حوا
شد رانده از بهشت
اما چه غم
حوا خودش بهشت است
(عمران صلاحي)
حوا:
كي ام؟ چي ام؟ كجايم؟
شنبه:
ديگه يه روزم شده. انگار ديروز بود كه اومدم. چون اگه پريروزي ام وجود داشته من اينجا نبودم يا اگه بودم يادم نمي آد. شايدم من متوجه ش نشدم خب سعي مي كنم از اين به بعد بيشتر مراقب باشم همه چي رو يادداشت كنم بهتره از همين الان شروع كنم تا ترتيب خاطراتم به هم نريزه غريزه بهم مي گه اين نوشته ها يه روزي به درد تاريخ نويسا مي خوره.
حس مي كنم يه تجربه ام! دقيقا حس يه تجربه رو دارم ! غير ممكنه كسي به اندازه من احساس كنه يه تجربه اس, يواش يواش داره باورم ميشه اين چيزيه كه من هستم! يه تجربه, فقط يه تجربه و نه چيز ديگه!
خب اگه من يه تجربه ام, همه اونم؟ نه فكر نمي كنم! فكر مي كنم يه بخش از اين تجربه ام بخش اصلي اون! اما به گمونم بقيه اين تجربه هم سهم خودش تو اين ماجرا داره.
آيا موقعيتم اين وسط تضمين شده يا بايد مواظب باشم و ازش مراقبت كنم؟ شايد دومي! غريزه به من ميگه: مراقبه اي ابدي هزينه برتري است. (به گمونم واسه كسي به كم سالي من عبارت خوبيه)
امروز همه چيز بهتر از ديروزه. تو شلوغ پلوغي تموم كردن كار ساختن دنيا , كوه آشفته و دشتا شلوغ و به همه ريخته باقي مونده بودن و اين منظره زشتي رو درست كرده بود
نبايد كاراي قشنگ و باشكوه هنري رو هول هولكي سر هم كرد! اين دنياي نو ساز بزرگ قشنگترين اثر هنريه! كه با وجود عجله اي كه وقت ساختنش كردن به شكل حيرت آوري كامله! بعضي جاها زيادي ستاره وجود داره در صورتي كه جاهاي ديگه به اندازه ي كافي ستاره نيست اما حتما اين مشكل هم برطرف ميشه.
ديروز طرفاي بعد از ظهر اون يكي از تجربه رو دنبال كردم تا ببينم به چه دردي ميخوره اما نفهميدم فكر مي كنم يه مرد باشه من تا حالا هيچ مردي رو نديدم اما اون شبيه يه مرد هست و مطمئنم همين طوره.
در مورد اون بيشتر از تموم حيووناي ديگه احساس كنجكاوي مي كنم اولش ازش مي ترسيدم هر وقت پيداش مي شد شروع به دويدن مي كردم چون فكر مي كردم مي خواد دنبالم كنه اما يواش يواش فهميدم اونه كه مي خواد از دستم فرار كنه واسه همين ديگه ازش نترسيدم راه افتادم هر جا مي رفت نزديكش حركت مي كردم.
اين كار اونو عصبي و نارحت كرده بود آخرش اون قدر ترسيده بود كه از يه درخت بالا رفت كلي منتظر موندم بعد بي خيال شد و رفتم خونه
امروز دوباره همين اتفاق اوفتاد
مجبورش كردم از دستم فرار كنه و بره بالاي درخت!